naslovna šejh Hasan Kaimijaکتاب شیخ حسن قایمی، فرزند زمان نوشته خانم مبنیا موکر در 170 صفحه توسط موسسه علمی و پژوهشی ابن سینا در سارایوو با مشارکت موسسه مطالعات اجتماعی و دینی از توزلا منتشر یافت. در این کتاب پژوهشی خانم دکتر موکر با ارایه اسناد و مدارک به بررسی زندگی این صوفی بوسنیایی از قرن هفدهم می پردازد.

شیخ حسن قایمی صوفی شیخ طریقت خلوتی و سپس شیخ طریقت قادریه در تکیه سنان سارایوو، شاعر و فعال اجتماعی در دوران خود بود. درباره تاریخ تولد قایمی بابا اطلاعات دقیقی در دست نیست، همین قدر که وی بعد از اتمام تحصیلات به سارایوو بازگشت و در راس تکیه سنان به کار ارشاد و هدایت دینی مردم پرداخت. تاریخ مرگ این شاعر و صوفی بوسنیایی به تاریخ 1691 در شهر زورنیک ذکر شده است.
از قایمی بابا به عنوان رهبر یک اعتراض به سال 1682 در سارایوو یاد می شود. وی در راس یک اعتراض اجتماعی علیه گرسنگی از حکومت و ثروتمندان خواست تا در ایام سخت خشکسالی و قحطی به کمک مردم بینوا بشتابند. این حرکت قایمی بابا با مخالفت حکومت وقت روبرو شد و وی به زوورنیک تبعید شد. در شهر زوورنیک تا هنگام مرگ امامت یک مسجد را بر عهده داشت.
مبینا موکر در این کتاب به بررسی تاریخی شیخ حسن قایمی، نقش و موقعیت او در حیات صوفیانه سارایوو، مراتب سیر و سلوک حسن قایمی با توجه به نوشته های بازمانده و روایات شفاهی، بررسی سلسله نامه و اساتید معنوی و نهاتیا بررسی اشعار او می پردازد.
شاید بتوان شیخ حسن قایمی را یکی از مهمترین صوفیان قرن هفدهم در بوسنی و هرزگوین دانست. وی به عنوان یکی از اعضای طریقت قادریه علاوه بر ارشاد و هدایت دینی مردم به نقش های اجتماعی و فرهنگی خود واقف بود. نظر به اهمیت این کتاب در تاریخ فرهنگی بوسنی و هرزگوین و دیدگاه انتقادی مولف در استفاده از منابع مختلف این اثر را می توان یک پژوهش برتر در این زمینه دانست.